شرورهای روز کاملاً جدید؛ کریون و پادشاه سایه پیش از ژان گری

به گزارش سینما شارپ، شرورهای روز کاملاً جدید در مراحل مختلف توسعه شامل کریون، آفتاب‌پرست و پادشاه سایه بودند. کریس مک‌کنا (Chris McKenna) می‌گوید در نهایت انتخاب ژان گری مسیر داستان مرد عنکبوتی: روز کاملاً جدید (Spider-Man: Brand New Day) را مشخص کرد. با این حال، پروژه‌های دیگر مرتبط با مرد عنکبوتی بارها شخصیت‌هایی را که نویسندگان می‌خواستند، از دسترس آن‌ها خارج کردند.

مک‌کنا در برنامه The Bulwark Goes To Hollywood ابتدا به توسعه مرد عنکبوتی: راهی به خانه نیست (Spider-Man: No Way Home) اشاره کرد. او و اریک سامرز (Erik Sommers) در آن پروژه نیز با همین مشکل روبه‌رو شدند.

نویسندگان حدود دو هفته روی داستانی کار کردند که اسپات (Spot) نقش شرور آن را داشت. سپس آن‌ها طرح تازه مرد عنکبوتی: در میان دنیای عنکبوتی (Spider-Man: Across the Spider-Verse) را دیدند. اسپات در آن پروژه حضور داشت و به همین دلیل نویسندگان دیگر نمی‌توانستند از او استفاده کنند.

پس از کنار رفتن اسپات، کریون به گزینه بعدی تبدیل شد. سونی به نویسندگان گفته بود قصد ساخت فیلم مستقلی درباره این شخصیت را ندارد. مک‌کنا و سامرز نیز چند ایده برای وارد کردن کریون به داستان طراحی کردند.

کریون و آفتاب‌پرست در میان شرورهای روز کاملاً جدید

یکی از طرح‌ها، نیویورک را به تله مرگ بزرگی برای پیتر پارکر تبدیل می‌کرد. کریون در سراسر شهر تله‌هایی برای مرد عنکبوتی قرار می‌داد و بی‌وقفه او را شکار می‌کرد.

مک‌کنا تصور می‌کرد یک ستاره بزرگ می‌تواند این نسخه کم‌حرف و خونسرد کریون را بازی کند. این شخصیت حتی لازم نبود شرور اصلی فیلم باشد. فرد دیگری می‌توانست او را استخدام کند تا در طول فیلم پیتر را تعقیب کند.

با این حال، سونی بعداً مسیر خود را تغییر داد و ساخت فیلم مستقل کریون شکارچی (Kraven the Hunter) را در برنامه قرار داد. مک‌کنا این اتفاق را شبیه یک شوخی توصیف کرد، زیرا نویسندگان قبلاً تصور می‌کردند کریون را در اختیار دارند.

وقتی توسعه روز کاملاً جدید آغاز شد، مک‌کنا و سامرز دوباره به کریون فکر کردند. آن‌ها دنبال یکی از شرورهای کلاسیک مرد عنکبوتی بودند که قبلاً در فیلم‌هایشان استفاده نکرده باشند.

آفتاب‌پرست (Chameleon) نیز برای مدتی گزینه امیدوارکننده‌ای به نظر می‌رسید. با این حال، نویسندگان نمی‌خواستند فقط حقه سنتی تغییر چهره با ماسک لاستیکی را تکرار کنند.

دنیای سینمایی مارول پیش‌تر قابلیت تغییر شکل را با اسکرال‌ها نمایش داده بود. بنابراین نویسندگان به ایده تله‌پاتی و تسخیر بدن دیگران فکر کردند. مک‌کنا این مسیر را به فیلم Fallen با بازی دنزل واشینگتن تشبیه کرد.

مشکل دیگری هم وجود داشت. مک‌کنا گفت سرگئی، برادر یا برادر ناتنی کریون که در کمیک‌ها آفتاب‌پرست است، در کریون شکارچی حضور داشت. در نتیجه نویسندگان نمی‌توانستند آفتاب‌پرست را هم وارد فیلم خود کنند.

ایده پادشاه سایه و ورود داستان به قلمرو جهش‌یافته‌ها

ایده تله‌پاتی پس از کنار رفتن آفتاب‌پرست همچنان باقی ماند. همین ایده سرانجام نویسندگان را به پادشاه سایه (Shadow King) رساند. این شرور قدرتمند روانی در کمیک‌ها ارتباط نزدیکی با امل فاروق (Amahl Farouk) و پروفسور ایکس (Professor X) دارد. سریال لژیون (Legion) نیز پیش‌تر نسخه‌ای از این شخصیت را اقتباس کرده بود.

نویسندگان داستانی را تصور کردند که پیتر در آن یک دشمن تقریباً شبح‌مانند را در نیویورک تعقیب می‌کرد. پادشاه سایه می‌توانست از بدنی به بدن دیگر منتقل شود و پیتر ابتدا حضورش را با حس عنکبوتی تشخیص دهد.

سپس حس عنکبوتی پیتر دچار اختلال می‌شد و مزیت او از بین می‌رفت. در این شرایط، پیتر دیگر نمی‌توانست حضور دشمن را تشخیص دهد و در برابر او عملاً نابینا می‌شد.

اما ورود به قلمرو تله‌پاتی مسئله مالکیت شخصیت‌ها را پیچیده کرد. مک‌کنا گفت یک شخصیت تله‌پات که احتمالاً جهش‌یافته است، داستان را مستقیماً به برنامه‌های مارول برای جهش‌یافته‌ها مرتبط می‌کرد.

نویسندگان دیگر با یک شرور تحت کنترل سونی سروکار نداشتند و وارد قلمرو شخصیت‌های مارول می‌شدند. مارول اجازه داد آن‌ها ایده پادشاه سایه را دنبال کنند، اما محدودیت‌هایی تعیین کرد.

مارول از نویسندگان خواست شخصیت را پادشاه سایه یا فاروق صدا نزنند، زیرا هنوز برنامه جهش‌یافته‌ها را مشخص می‌کرد. گروه نویسندگان نیز داستان کاملی ساخت که در آن پیتر فردی با ویژگی‌های پادشاه سایه را تعقیب می‌کرد، بدون آنکه نامش را به زبان بیاورد.

آن‌ها یک نسخه کامل از فیلمنامه را با همین ایده نوشتند. پیتر حتی چهره واقعی دشمن را نمی‌دید، زیرا این شخصیت در جست‌وجوی بدن خودش بود.

طبق این طرح، گروهی سال‌ها قبل بدن شرور را از او گرفته و جایی در نیویورک مخفی کرده بودند. آن افراد خطرناک بودن این شخصیت را می‌دانستند و به همین دلیل بدنش را پنهان کرده بودند.

اما نبود یک دشمن فیزیکی سرانجام به مشکل داستان تبدیل شد. مک‌کنا گفت صدایی بدون بدن در تمام فیلم، رویارویی رضایت‌بخشی ایجاد نمی‌کرد. بسیاری از داستان‌های موفق مرد عنکبوتی بر ارتباط مستقیم پیتر با شرور داستان تکیه دارند.

انتخاب ژان گری چگونه داستان فیلم را تغییر داد

در سپتامبر ۲۰۲۴، تهیه‌کننده با مک‌کنا تماس گرفت و خبر داد که آن‌ها اجازه استفاده از ژان گری (Jean Grey) را گرفته‌اند. مک‌کنا این اتفاق را نقطه‌ای تعیین‌کننده دانست. نویسندگان بالاخره شخصیت مشخصی داشتند که می‌توانستند داستان را حول او بسازند.

سیدی سینک (Sadie Sink) در نهایت نقش ژان گری را بازی کرد و انتخاب ژان گری طرح شرور فیلم را کاملاً باز کرد. نویسندگان حالا می‌توانستند ایده‌های تله‌پاتی و صدای مرموز بدون بدن را به شخصیتی مشخص پیوند دهند.

با این حال، استفاده از ژان گری نیز محدودیت‌هایی داشت. مارول هنوز جهش‌یافته‌ها را به‌طور رسمی در دنیای سینمایی خود معرفی نکرده بود. مک‌کنا گفت فیلم به همین دلیل هرگز از واژه جهش‌یافته برای ژان استفاده نمی‌کند.

متن منبع به این نکته هم اشاره می‌کند که این ادعا کاملاً دقیق نیست. سریال خانم مارول (Ms. Marvel) پیش‌تر واژه جهش‌یافته را به کار برده بود. با این حال، احتمالاً منظور نویسندگان معرفی این مفهوم در یک فیلم سینمایی بوده است.

مک‌کنا گفت اجازه استفاده از ژان گری گره اصلی داستان شرور را باز کرد. ایده یک تله‌پات و صدایی مرموز که مانند بمب‌گذاری دیوانه در شهر آشوب ایجاد می‌کند، برای شروع جذاب بود.

با این حال، داستان از حدود میانه فیلم به اطلاعات بیشتری درباره شرور نیاز داشت. حضور ژان گری به نویسندگان اجازه داد شخصیت، انگیزه‌ها و هویت مشخصی پشت این تهدید قرار دهند.

در نتیجه، شرورهای روز کاملاً جدید طی توسعه بارها تغییر کردند. اسپات و کریون پیش‌تر از دسترس نویسندگان خارج شدند و آفتاب‌پرست نیز به پروژه دیگری تعلق گرفت. پادشاه سایه تا مرحله یک فیلمنامه کامل پیش رفت، اما مشکل نبود رویارویی مستقیم باعث شد این مسیر هم کنار برود. سرانجام ژان گری به شخصیت محوری داستان تبدیل شد.