سینمای جهان

داستان ماندگار آرتور؛ کمدی درخشان دودلی مور که تاریخ‌ساز شد

فیلم آرتور با بازی دودلی مور و لایزا مینلی پس از ۴۵ سال همچنان یکی از کمدی‌های کلاسیک سینما محسوب می‌شود.

به گزارش سینما شارپ، ۴۵ سال پس از اکران آرام فیلم آرتور (Arthur)، این کمدی همچنان به‌عنوان یکی از آثار کلاسیک این ژانر شناخته می‌شود.

استیو گوردون پس از نوشتن فیلمنامه کمدی تنها و یگانه (The One and Only) محصول ۱۹۷۸ به کارگردانی کارل راینر (Carl Reiner) و با بازی هنری وینکلر (Henry Winkler)، برای کارگردانی فیلم آرتور از سوی شرکت اوریون (Orion) انتخاب شد.

گوردون ابتدا بازیگرانی مانند جرج سگال (George Segal) و جان بلوشی (John Belushi) را برای نقش اصلی در نظر داشت، اما در نهایت پس از موفقیت دودلی مور (Dudley Moore) در فیلم ۱۰ (10)، او را برای نقش آرتور انتخاب کرد.

فیلم آرتور داستان آرتور باخ، یک مرد ثروتمند، خوش‌گذران و الکلی را روایت می‌کند که اگر با زنی که دوستش ندارد ازدواج نکند، خانواده‌اش ثروتش را از او می‌گیرند. شرایط زمانی پیچیده می‌شود که او عاشق لیندا، زنی از طبقه کارگر با بازی لایزا مینلی (Liza Minnelli)، می‌شود.

در آن زمان، دودلی مور از فیلمنامه به دلیل تعداد زیاد شوخی‌های آن تعریف کرد و گفت این اثر تقریباً در هر صفحه ده خنده ایجاد می‌کند، نه اینکه هر ده صفحه تنها یک شوخی داشته باشد.

آن دسالوا (Anne DeSalvo)، بازیگری که نقش گلوریا، یک کارگر جنسی، را در فیلم بازی کرد، به هالیوود ریپورتر (The Hollywood Reporter) گفت که دودلی مور، که آموزش حرفه‌ای پیانو دیده بود، همیشه با مهربانی با عوامل برخورد می‌کرد.

او تعریف کرد: «دودلی پشت پیانو می‌نشست و به من می‌گفت صبح بخیر آن. او واقعاً یک جنتلمن بود.»

شخصیت اصلی فیلم در ابتدا آمریکایی نوشته شده بود، اما دودلی مور استیو گوردون را متقاعد کرد که لهجه بریتانیایی خودش را حفظ کند. مور معتقد بود اگر تلاش کند با لهجه آمریکایی صحبت کند، اجرای مصنوعی و نامناسبی خواهد داشت.

آرتور در تاریخ ۱۷ ژوئیه ۱۹۸۱ در سینماها اکران شد. نقد هالیوود ریپورتر این فیلم را یک کمدی بسیار خنده‌دار توصیف کرد و از زمان‌بندی دقیق دودلی مور در اجرای شوخی‌ها تمجید کرد.

فیلم در ابتدا به دلیل مشکلات تبلیغاتی شروع قدرتمندی در گیشه نداشت، اما واکنش مثبت تماشاگران باعث شد هفته‌ها مخاطبان بیشتری جذب آن شوند. در نهایت، آرتور به چهارمین فیلم پرفروش سال تبدیل شد.

این فیلم چهار نامزدی اسکار دریافت کرد و جان گیلگد (John Gielgud) برای بازی در نقش پیشخدمت هابسون جایزه بهترین بازیگر نقش مکمل مرد را به دست آورد.

آرتور همچنین جایزه اسکار بهترین ترانه را برای آهنگ اصلی خود با نام بهترین کاری که می‌توانی انجام دهی (Best That You Can Do) دریافت کرد. کریستوفر کراس (Christopher Cross) این آهنگ را اجرا کرد و برت باکاراک (Burt Bacharach) و کارول بایر سیگر (Carole Bayer Sager) در نوشتن آن همکاری داشتند. این قطعه به رتبه اول جدول ۱۰۰ آهنگ داغ بیلبورد (Billboard Hot 100) رسید.

استیو گوردون یک سال بعد در ۴۴ سالگی بر اثر حمله قلبی درگذشت و آرتور تنها فیلم بلند کارنامه کارگردانی او باقی ماند.

دودلی مور و لایزا مینلی در سال ۱۹۸۸ برای دنباله فیلم بازگشتند. همچنین نسخه بازسازی‌شده آرتور در سال ۲۰۱۱ با بازی راسل برند (Russell Brand)، جنیفر گارنر (Jennifer Garner)، گرتا گرویگ (Greta Gerwig) و هلن میرن (Helen Mirren) ساخته شد، اما هیچ‌کدام نتوانستند موفقیت نسخه اصلی را تکرار کنند.

نسخه اصلی آرتور بعدها در فهرست ۱۰۰ کمدی برتر تاریخ سینمای آمریکا از نگاه مؤسسه فیلم آمریکا (AFI) قرار گرفت.

دودلی مور که در سال ۲۰۰۲ در ۶۶ سالگی پس از مبارزه با بیماری فلج فوق‌هسته‌ای پیشرونده درگذشت، یک بار آرتور را محبوب‌ترین نقش خود معرفی کرد و گفت: «من این شخصیت را دوست دارم.»

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا