ریک بیکر از هوش مصنوعی، CGI و خاطرات ادی مورفی می‌گوید

به گزارش سینما شارپ، ریک بیکر (Rick Baker)، گریمور افسانه‌ای هالیوود و رکورددار دریافت هفت جایزه اسکار در بخش گریم، اکنون یک جایزه پلنگ طلایی نیز به مجموعه افتخارات خود اضافه کرده است؛ مجموعه‌ای که در آن مخلوقات خارق‌العاده بسیاری را در طول دوران حرفه‌ای خود خلق کرده است.

او چهارشنبه شب در هفتادونهمین دوره جشنواره فیلم لوکارنو (Locarno Film Festival) جایزه دیدگاه (Vision Award) را از سوی تیسینومودا (Ticinomoda) دریافت کرد.

جیونا آ. نازارو (Giona A. Nazzaro)، مدیر هنری جشنواره فیلم لوکارنو (Locarno Film Festival)، هنگام معرفی این جایزه درباره ریک بیکر (Rick Baker) گفت: «او یک انقلاب کوپرنیکی در سینما ایجاد کرد. او با نگاه آینده‌نگر و نوآورانه خود مسیرهای تازه‌ای برای تخیل نسل‌های مختلف باز کرد و نشان داد تغییر شکل فیزیکی روی پرده بزرگ واقعاً چه معنایی دارد.»

با توجه به تجربه گسترده ریک بیکر (Rick Baker) در سینما، بسیاری از فعالان هالیوود، حتی خارج از حوزه گریم، علاقه دارند نظر او را درباره فناوری‌های جدید و موضوعات بحث‌برانگیز بدانند.

بیکر درباره رشد هوش مصنوعی، دیدگاه خود را با تجربه‌اش از ظهور کامپیوتر و جلوه‌های ویژه کامپیوتری مقایسه کرد. او گفت: «آن زمان همه می‌گفتند ما تبدیل به دایناسور شده‌ایم. اما فناوری کامپیوتری در آن دوره چندان خوب نبود. کارهای من قطعاً از جلوه‌های کامپیوتری دهه ۹۰ بهتر به نظر می‌رسید و حتی امروز هم ظاهر خوبی دارند.»

با این حال، او باور داشت روش‌های قدیمی و فناوری‌های جدید می‌توانند در کنار یکدیگر فعالیت کنند. ریک بیکر (Rick Baker) توضیح داد: «این فناوری یک اسباب‌بازی جدید بود، اما امیدوار بودم مردم از این مرحله عبور کنند و میان تکنیک‌های مختلف یک ترکیب خوب شکل بگیرد. با CGI می‌توان کارهایی انجام داد که ما انسان‌ها نمی‌توانیم انجام دهیم و من مشتاق دیدن این پیشرفت‌ها بودم.»

این گریمور باسابقه همچنین گفت همیشه تلاش کرده است با فناوری‌های جدید هماهنگ بماند، زیرا جک پیرس (Jack Pierce)، یکی از نخستین الگوهای او که طراحی چهره شخصیت‌هایی مانند فرانکنشتاین (Frankenstein)، مرد گرگ‌نما (The Wolf Man) و مومیایی (The Mummy) را انجام داده بود، به دلیل هماهنگ نشدن با روش‌های مدرن از استودیو یونیورسال کنار گذاشته شد.

بیکر گفت: «او با چسب مخصوص گریم و پنبه روی صورت بازیگران کار می‌کرد، در حالی که استودیوهای دیگر از مواد فومی جدید استفاده می‌کردند. من این موضوع را همیشه در ذهنم نگه داشتم و با خودم گفتم چنین اتفاقی برای من رخ نخواهد داد. نمی‌خواستم منسوخ شوم و یاد گرفتن چیزهای جدید برایم لذت‌بخش است.»

ریک بیکر (Rick Baker) درباره جلوه‌های ویژه کامپیوتری نیز گفت: «فکر می‌کنم کاری که امروز با CGI انجام می‌دهند فوق‌العاده است. چیزی که دوست ندارم زمانی است که از آن برای کاری استفاده می‌کنند که ما می‌توانستیم واقعاً انجام دهیم و احتمالاً هزینه کمتری هم داشت.»

او توضیح داد که یک جادوی واقعی هنگام استفاده از گریم عملی اتفاق می‌افتد؛ زمانی که بازیگر در آینه نگاه می‌کند و چهره‌ای که می‌بیند دیگر چهره خودش نیست.

بیکر این تجربه را هنگام همکاری با ادی مورفی (Eddie Murphy) در فیلم آمدن به آمریکا (Coming to America) به یاد آورد. او گفت برای این فیلم باید مورفی را به یک مرد سالخورده یهودی سفیدپوست به نام سال تبدیل می‌کرد و همیشه پیش از فیلمبرداری، گریم را آزمایش می‌کرد.

او توضیح داد: «ادی را روی صندلی گریم نشاندم و کار را شروع کردم. پشت گردنش را آماده نکرده بودم. گریم حدود ۱۴ بخش داشت. چیزی که از همان ابتدا درباره ادی دوست داشتم این بود که وقتی یک قطعه گونه با رنگ پوست قفقازی روی صورتش گذاشتم، ظاهرش کمی عجیب شد. اما او در آینه به خودش نگاه کرد، صورتش را حرکت داد و با آن بازی کرد.»

بیکر ادامه داد: «این نشانه خوبی بود، چون فهمیدم او از آن بازیگرانی نیست که وقتی چیزی روی صورتشان قرار می‌گیرد بگویند نمی‌توانم حرکت کنم.»

ادی مورفی (Eddie Murphy) همچنان به چهره خود در آینه نگاه کرد و سپس به ریک بیکر (Rick Baker) گفت: «ریک، این خیلی بهتر از چیزی است که تصور می‌کردم. این دقیقاً شبیه یک آدم واقعی است. پیرمرد یهودی که قبلاً بازی می‌کردم خیلی کلیشه‌ای بود و فکر نمی‌کنم به گریم تو حق داده باشم.»

بیکر همچنین تعریف کرد که مورفی در حالی که گریم آزمایشی را روی صورت داشت، خواست صحنه‌ای را با یکی از افراد گروه همراهش بداهه اجرا کند. او گفت: «از آن زمان روش کار ما همین شد. هر بار که او گریم جدیدی داشت، او را روی صندلی می‌نشاندیم، با هم بازی می‌کردیم، فیلم می‌گرفتم و او شخصیت را کشف می‌کرد. این کاملاً متفاوت از زمانی است که وارد یک اتاق با پرده سبز می‌شوید و روی صورتتان نقطه‌های علامت‌گذاری شده قرار دارد.»

ریک بیکر (Rick Baker) همچنین درباره ارزش کارهای پشت صحنه در هالیوود صحبت کرد و گفت این افراد هنوز آن‌طور که شایسته است مورد تقدیر قرار نمی‌گیرند.

او گفت: «هر روز احساس خوش‌شانسی می‌کنم که سرگرمی من تبدیل به شغلم شد و به من پول دادند تا کارهایی انجام دهم که به‌تنهایی نمی‌توانستم بسازم. ممکن است درباره صنعت فیلم شکایت کنم، اما این صنعت برای من بسیار خوب بوده است.»

بیکر ادامه داد: «متأسفانه کسانی که آن‌ها را افراد پایین خط تولید می‌نامند، همان‌هایی هستند که از روی عشق به هنر کار می‌کنند. اما همه آن‌ها را زیر عنوان افراد پشت خط قرار می‌دهند. به نظر من این‌ها کسانی هستند که واقعاً اهمیت می‌دهند.»

او افزود: «بعد از آن، افراد بالای خط قرار دارند که بیشتر به این فکر می‌کنند چقدر پول می‌توانند به دست بیاورند. من حتی با افرادی روبه‌رو شده‌ام که تلاش کردند دستمزد من را پرداخت نکنند؛ اتفاق‌هایی واقعاً عجیب.»

ریک بیکر در پایان گفت: «افراد پشت خط همان کسانی هستند که واقعاً اهمیت می‌دهند و همان‌هایی هستند که فیلم را می‌سازند.»