سینمای جهان

شارلیز ترون از پیوند عمیقش با مکس دیوانه: جاده خشم گفت

بازیگر فیوریوسا در نمایش ویژه فیلم از خاطرات تولید، تأثیر ماندگار شخصیت و همکاری با جورج میلر صحبت کرد.

به گزارش سینما شارپ، شارلیز ترون (Charlize Theron) یک دهه پس از اکران مکس دیوانه: جاده خشم (Mad Max: Fury Road)، درباره خاطرات ساخت فیلم و ارتباط عمیقش با این اثر صحبت کرد. او شنبه‌شب و پیش از دریافت تقدیر در مراسم پاییزی موزه آکادمی (Academy Museum)، در برنامه نمایش ویژه این فیلم حضور یافت.

این فیلم اکشن محصول ۲۰۱۵ در سرزمینی بیابانی و پساآخرالزمانی جریان دارد. ترون نقش جنگجویی به نام امپراتور فیوریوسا (Imperator Furiosa) را بازی می‌کند که گروهی از زنان اسیر را از دست فرمانروایی مستبد فراری می‌دهد.

تام هاردی (Tom Hardy) در نقش مکس راکاتانسکی (Max Rockatansky)، زندانی سابق، دیگر بازیگر اصلی فیلم بود. ترون و هاردی هنگام تولید اختلاف‌های جدی و شناخته‌شده‌ای داشتند، اما فیلم در نهایت به موفقیت گسترده تجاری و تحسین منتقدان دست یافت و از ۱۰ نامزدی اسکار، شش جایزه دریافت کرد.

شیلا کرونا (Shyla Corona) و کامیلا گومز (Kamila Gomez)، دو عضو شورای نوجوانان موزه آکادمی (Academy Museum Teen Council)، پیش از نمایش فیلم با ترون گفت‌وگو کردند. آن‌ها درباره روند آماده‌شدن او برای نقش‌هایش و دریافت جایزه اسکار فیلم هیولا (Monster) در سال ۲۰۰۴ صحبت کردند.

ترون هنگام یادآوری مسیر زندگی خود از شهری کوچک در آفریقای جنوبی تا صحنه اسکار، اشک ریخت. او با شوخی از مجریان نوجوان انتقاد کرد که مقابل دخترانش باعث گریه‌کردن او شده‌اند و موفقیتش را نمونه‌ای واقعی از امکان تحقق رؤیاها دانست.

وقتی مجریان از خاطره محبوب ترون در زمان تولید جاده خشم پرسیدند، واکنش خندان حاضران به حاشیه‌های پشت صحنه اشاره داشت. ترون در پاسخ تأکید کرد که برخلاف تصور آن‌ها، واقعاً خاطرات خوشی از ساخت فیلم دارد.

دختر بزرگ ترون هنگام آغاز تولید تنها شش هفته داشت و او پیش از شروع فیلم‌برداری پرستاری برایش در نظر نگرفته بود. به گفته این بازیگر، زنان حاضر در فیلم و نیکلاس هولت (Nicholas Hoult) طی شش ماه فیلم‌برداری در نامیبیا عملاً در نگهداری و بزرگ‌کردن دخترش به او کمک کردند.

کودک هنگام فیلم‌برداری در خودروی مخصوص تولید، کنار راننده و دستیار ترون می‌ماند. ترون میان برداشت‌ها به او غذا می‌داد و دیگر بازیگران زن نیز کودک را در آغوش می‌گرفتند تا بخوابد. او با شوخی یادآوری کرد که دخترش گاهی روی هولت بالا می‌آورد.

ترون گفت دخترش هنگام ساخت این فیلم راه‌رفتن را آموخت و همین خاطرات، پیوندی عمیق میان او و مکس دیوانه: جاده خشم ایجاد کرده‌اند. او سپس حاضران را به دلیل انتظار شنیدن داستانی درباره اختلاف‌های پشت صحنه، با لحنی شوخ‌طبعانه سرزنش کرد.

این بازیگر در ابتدا برای درک شخصیت فیوریوسا با مشکل روبه‌رو بود، زیرا معمولاً به شخصیت‌های کاملاً خوب و قهرمانانی که همیشه کار درست را با انگیزه‌ای درست انجام می‌دهند، علاقه‌ای ندارد. نجات‌دادن زنان به دست فیوریوسا باعث شده بود ترون در آغاز نداند این شخصیت را چگونه بازی کند.

او پس از حضور در نامیبیا به این نتیجه رسید که انگیزه اصلی فیوریوسا صرفاً قهرمان‌بودن نیست. فیوریوسا قصد دارد به ایمورتان جو (Immortan Joe) آسیب بزند و آزادکردن همسران محبوب او مؤثرترین راه برای رسیدن به این هدف است.

ترون جنبه خودخواهانه این انگیزه را همان عاملی دانست که در نهایت به عملی مثبت منجر می‌شود. جورج میلر (George Miller) در ابتدا نگران بود چنین برداشتی، فیوریوسا را بیش از حد سرد نشان دهد، اما در نهایت با افزودن این جنبه‌ها به شخصیت موافقت کرد.

فیوریوسا طی یک دهه گذشته به شخصیتی ماندگار تبدیل شده است. ترون گفت افراد زیادی خال‌کوبی این شخصیت را روی بدن خود به او نشان داده‌اند و حتی با چند کودک روبه‌رو شده که والدینشان نام فیوریوسا را برای آن‌ها انتخاب کرده‌اند.

او دیدن نوزادی در کالسکه با نام فیوریوسا را تجربه‌ای بسیار عجیب توصیف کرد. بااین‌حال، ترون تأثیر این شخصیت بر مخاطبان را نتیجه قدرت هنر و داستان‌گویی دانست و آن را صرفاً به بازی خودش نسبت نداد.

ترون این تصور را که دیگران ممکن است او را نیز یک قهرمان یا الگو بدانند، کم‌اهمیت جلوه داد. او خود را انسانی دارای نقص معرفی کرد و گفت به شخصیت‌ها و انسان‌های کامل علاقه‌ای ندارد.

این بازیگر تلاش می‌کند مادر خوبی باشد و از فرزندانش می‌خواهد مؤدب باشند، تشکر کنند و با دیگران رفتار درستی داشته باشند. بااین‌حال، ترون قصد ندارد خود را الگوی دیگران معرفی کند یا وانمود کند شخصیتی متفاوت از واقعیت دارد.

ترون در پایان از جورج میلر تمجید کرد و گفت داستان مکس دیوانه: جاده خشم از عمیق‌ترین بخش وجود این کارگردان شکل گرفته است. به گفته او، میلر تمام توان خود را صرف فیلم کرد و این اثر همواره بیش از هر فرد دیگری با نام کارگردانش شناخته خواهد شد.

ترون حضور در اثری را که چنین ارتباط قدرتمندی با کارگردانش دارد، تجربه‌ای نادر و ارزشمند برای یک بازیگر دانست. او از داشتن سهمی هرچند کوچک در فیلم ابراز قدردانی کرد و با شوخی افزود که حدود ۱۳ سال است آن را ندیده و قرار است در نمایش همان شب متوجه شود فیلم همچنان تأثیرگذاری گذشته را دارد یا خیر.

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا