چرا کارگردانی گرملینز ۳ باید دوباره به جو دانته برسد؟

به گزارش سینما شارپ، بحث درباره کارگردانی گرملینز ۳ (Gremlins 3) پس از تعیین تاریخ جدید اکران فیلم دوباره مطرح شده است. فیلم اکنون در ۶ اکتبر ۲۰۲۸ روی پرده می‌رود و بازگشت جو دانته (Joe Dante) همچنان برای بسیاری از طرفداران جذابیت دارد.

صحبت درباره قسمت سوم گرملینز (Gremlins) سال‌ها ادامه داشته است. گرملینز ۲: دسته جدید (Gremlins 2: The New Batch) با شوخی‌های متا و شکستن دیوار چهارم، مجموعه را به نقطه‌ای کاملاً دیوانه‌وار رساند. همین موضوع باعث شد برخی طرفداران درباره امکان ساخت دنباله‌ای مناسب برای آن تردید داشته باشند.

اکنون وارنر برادرز (Warner Bros.) سرانجام برای فیلم سوم چراغ سبز نشان داده است. بااین‌حال، طبیعی به نظر می‌رسید که نخستین انتخاب برای کارگردانی، همان سازنده دو فیلم قبلی باشد.

جو دانته از ابتدای مجموعه حضور داشت و در قسمت دوم، مسیر آن را به سمت بی‌قاعدگی کامل هدایت کرد. گرملینز ۲ شاید برای برخی یک آشفتگی به نظر برسد، اما این آشفتگی کاملاً عمدی و طراحی‌شده بود و خودش بخشی از شوخی فیلم محسوب می‌شد.

کارگردانی گرملینز ۳ و انتخاب کریس کلمبوس

وقتی نام دانته به‌عنوان کارگردان مطرح نشد، برخی طرفداران ممکن بود نگران آینده مجموعه شوند. سپس سازندگان کریس کلمبوس (Chris Columbus) را برای کارگردانی انتخاب کردند؛ تصمیمی که از جهات زیادی منطقی است.

کلمبوس فیلمنامه نخستین گرملینز را نوشته بود و به اندازه دانته در شکل‌گیری هویت اولیه این مجموعه نقش داشت. او همچنین کارنامه قابل توجهی در مقام کارگردان دارد و در غیاب دانته، انتخاب الهام‌بخشی برای ادامه مجموعه محسوب می‌شود.

کلمبوس هنگام اعلام تأخیر فیلم تأکید کرد که سازندگان دوباره از عروسک‌های انیماترونیک استفاده خواهند کرد. او همچنین پیش‌نمایش کوتاهی از گیزمو داخل یک کوله‌پشتی ارائه کرد.

با وجود اعتماد به کلمبوس، همچنان تصور مجموعه گرملینز بدون جو دانته دشوار است. برای موفقیت قسمت سوم، لحن مهارنشده دانته می‌تواند بهترین گزینه برای ادامه هرج‌ومرج موجودات این مجموعه باشد.

این نگاه به معنی نادیده‌گرفتن توانایی‌های کلمبوس نیست. او فیلمسازی موفق است و علاقه‌اش به حال‌وهوای کریسمس نیز در بسیاری از آثارش دیده می‌شود. حتی اجرای مهمان او در ایستگاه رادیویی بروس اسپرینگستین (Bruce Springsteen) در سیریوس اکس‌ام (Sirius XM) نیز بخشی از همین علاقه شخصی او را نشان می‌دهد.

کلمبوس تعدادی از محبوب‌ترین فیلم‌های چند دهه اخیر را ساخته است. مجموعه تنها در خانه (Home Alone) هنوز هر سال در کریسمس مخاطبان زیادی دارد و جایگاه خود را در فرهنگ عامه حفظ کرده است.

او در ساخت فیلم‌هایی با احساسات انسانی نیز مهارت دارد. نامادری (Stepmom)، مرد دویست‌ساله (Bicentennial Man) و نه ماه (Nine Months) شاید محبوبیت تنها در خانه یا ماجراهای بچه‌نگهداری (Adventures in Babysitting) را نداشته باشند، اما بر روابط انسانی تمرکز می‌کنند.

تأثیر جان هیوز (John Hughes)، همکار و هم‌نسل کلمبوس، نیز در این نوع فیلمسازی قابل مشاهده است.

طنز سیاه و آشوبی که جو دانته به گرملینز آورد

نکته مهم این است که کلمبوس در ابتدا گرملینز را به‌عنوان اثری بسیار تاریک و مناسب رده‌بندی سنی بزرگسالان نوشته بود. بااین‌حال، اجرای ترکیب ترس، کمدی و عناصر خانوادگی در نهایت بر عهده دانته قرار گرفت.

دانته به تعادلی رسید که سینمای امبلین در دهه ۱۹۸۰ توانایی ویژه‌ای در خلق آن داشت. مخاطب می‌توانست هم به فیلم بخندد و هم واقعاً از بعضی لحظات آن بترسد.

دانته پیش از گرملینز فیلم ترسناک زوزه (The Howling) را ساخته بود و تجربه او در ژانر وحشت کاملاً به کار پروژه آمد. حتی گرملینز ۲ نیز با وجود کنارگذاشتن بخش زیادی از فضای وحشت قسمت نخست، لحظات تعلیق‌آمیز مؤثری داشت.

یکی از این لحظات زمانی رخ می‌دهد که کلمپ درباره ناپدیدشدن منشی خود تحقیق می‌کند. دانته حتی در دل کمدی بی‌قاعده قسمت دوم نیز می‌توانست چنین لحظاتی را وارد داستان کند.

کریس کلمبوس نیز در کمدی مهارت زیادی دارد. فیلم‌های تنها در خانه نشان می‌دهند که او می‌تواند میزان اغراق را به بالاترین حد برساند؛ مانند صحنه‌ای که برق‌گرفتگی، مارو را برای لحظه‌ای به یک اسکلت تبدیل می‌کند.

بااین‌حال، جو دانته بارها علاقه عمیق خود به لونی تونز (Looney Tunes) را نشان داده است. او طبیعت آشفته گرملین‌ها را به فرصتی برای انتقال دیوانگی الهام‌گرفته از مری ملودیز (Merrie Melodies) به سینمای زنده تبدیل کرد.

در چنین فضایی، قوانین فیزیک و منطق دیگر اهمیت همیشگی خود را ندارند. صحنه‌ها می‌توانند همان تصادفی‌بودن و بی‌قاعدگی کمدی‌های برادران زاکر را پیدا کنند.

گرملینز ۲ این رویکرد را به بالاترین حد رساند. فیلم حتی در مقطعی داستان اصلی را متوقف می‌کند و گرملین‌ها را داخل اتاق پروژکتور نشان می‌دهد.

فیلم فقط زمانی ادامه پیدا می‌کند که هالک هوگان (Hulk Hogan)، که ظاهراً در میان تماشاگران حضور دارد، گرملین‌ها را تهدید می‌کند. چنین ایده‌ای نمونه روشنی از آزادی دانته در شکستن قواعد است.

لئونارد مالتین (Leonard Maltin)، منتقد سینما، نیز داخل گرملینز ۲ ظاهر می‌شود و فیلم نخست را نقد می‌کند. دانته با چنین شوخی‌هایی نشان داد که برای شکستن ساختار معمول هیچ محدودیتی قائل نیست.

نکته مهم‌تر این است که این هرج‌ومرج در نهایت کار می‌کند. مخاطب متوجه می‌شود با نسخه زنده یک کارتون لونی تونز روبه‌رو است.

از آنجا که وارنر برادرز هر دو مجموعه را در اختیار دارد، دانته حتی می‌توانست باگز بانی و دافی داک را نیز به‌صورت افتخاری وارد فیلم کند.

چرا بازگشت جو دانته همچنان اهمیت دارد؟

کریس کلمبوس لزوماً گرملینز ۳ را به مسیر اشتباهی هدایت نخواهد کرد. دانته نیز احتمالاً در مقام تهیه‌کننده اجرایی حضور خواهد داشت و ممکن است این دو فیلمساز ایده‌های خود را با یکدیگر در میان بگذارند.

بااین‌حال، سبک فیلمسازی جو دانته ویژگی‌هایی دارد که او را به گزینه‌ای منحصربه‌فرد برای مجموعه گرملینز تبدیل می‌کند. بازگشت جو دانته می‌توانست همان ترکیب ویژه ترس، کمدی و هرج‌ومرج را مستقیماً به قسمت سوم منتقل کند.

دانته از مکتب فیلمسازی راجر کورمن (Roger Corman) می‌آید و بخش ترسناک داستان را جدی می‌گیرد. در عین حال، علاقه زیادی به لونی تونز دارد و از نسل فیلمسازان مرتبط با استیون اسپیلبرگ و امبلین به شمار می‌رود.

سن بالاتر دانته نیز لزوماً مانعی برای بازگشت او نیست. تیم برتون (Tim Burton) با بیتل‌جوس بیتل‌جوس (Beetlejuice Beetlejuice) نشان داد که یک فیلمساز می‌تواند دوباره به ریشه‌های جسورانه و نامتعارف خود برگردد.

دانته نیز می‌تواند همان روحیه خارج از چارچوب را دوباره پیدا کند. به همین دلیل، حتی با حضور کریس کلمبوس، بحث درباره کارگردانی گرملینز ۳ و جایگاه خالق دو فیلم نخست همچنان ادامه دارد.