سینمای کره جنوبی

افزایش ریتینگ چهار دست، دو سونات؛ عبور از ۷.۹ درصد

قطعات راخمانینف و سن‌سانس نقش مهمی در مسیر رشد شخصیت‌های سونگ کانگ و لی جون یونگ در هشت قسمت نخست داشته‌اند.

به گزارش سینما شارپ، افزایش ریتینگ چهار دست، دو سونات (Four Hands, Two Sonatas) پس از هشت قسمت ادامه دارد. سریال با ۳.۴ درصد آغاز کرد و قسمت هشتم در ۲۰ سپتامبر به ۷.۹ درصد رسید؛ سونگ کانگ و لی جون یونگ نیز این روند صعودی را با داستان دو شخصیت اصلی همراه کرده‌اند.

این رقم بیش از دو برابر ریتینگ قسمت نخست است. همزمان با ادامه این روند، چند صحنه مهم کانگ بی او با بازی سونگ کانگ (Song Kang) و چوی جونگ یو با بازی لی جون یونگ (Lee Jun Young) با قطعات مشهور کلاسیک پیوند خورده‌اند.

برای کانگ بی او، کنسرتوی پیانو شماره ۲ از سرگئی راخمانینف (Sergei Rachmaninoff) به قطعه‌ای تبدیل می‌شود که او را وادار می‌کند از محدودیت‌هایش عبور کند. او پیش از یک مسابقه بین‌المللی باید قطعه آزاد خود را انتخاب کند.

کانگ بی او ابتدا قصد دارد کنسرتوی پیانو شماره ۳ راخمانینف را اجرا کند که برایش آشناتر است. بااین‌حال، استاد پیانویش دو هیون سو با بازی کیم جو هون (Kim Joo Hun) پیشنهاد می‌کند سراغ شماره ۲ برود؛ قطعه‌ای که برای او دشوار است.

فشار زمانی بیشتر می‌شود که کانگ بی او پیش از فینال می‌فهمد چوی جونگ یو نیز همین قطعه را انتخاب کرده است. او به‌خوبی از توانایی و حس موسیقایی رقیبش آگاه است و رقابت با یک قطعه مشترک را آسان نمی‌بیند.

بااین‌حال، تمرین‌های مداوم به کانگ بی او کمک می‌کنند قطعه را به شیوه خودش کامل اجرا کند. این تجربه او را یک مرحله در مسیر رشد شخصی و هنری جلو می‌برد.
افزایش ریتینگ چهار دست، دو سونات با سونگ کانگ و لی جون یونگ

افزایش ریتینگ چهار دست، دو سونات در کنار تحول دو پیانیست

برای چوی جونگ یو، قطعه رقص مرگ (Danse Macabre) از کامی سن‌سانس (Camille Saint-Saëns) اهمیت ویژه‌ای دارد. او در کودکی هنگام یک مسابقه شاهد مرگ مادرش بود و پس از آن با ترس از صحنه دست‌وپنجه نرم کرد.

جونگ یو هنگام آماده‌کردن اجرای چهاردستی رقص مرگ با کانگ بی او دوباره پشت پیانو می‌نشیند. تمرین‌های مشترک آن‌ها در نهایت او را به صحنه برمی‌گردانند و جونگ یو اجرای خود را به پایان می‌رساند.

همین قطعه ۹ سال بعد بار دیگر در لحظه‌ای مهم از زندگی او شنیده می‌شود. چوی جونگ یو که برای مدتی ناپدید شده بود، در یک مسابقه رهبری ارکستر شرکت می‌کند.

او این بار رقص مرگ را نه به‌عنوان پیانیست، بلکه در جایگاه رهبر ارکستر هدایت می‌کند. این صحنه آغاز تازه‌ای را برای شخصیت او نشان می‌دهد و تغییر مسیرش از پیانیست به رهبر ارکستر را برجسته می‌کند.

سونگ کانگ و لی جون یونگ با این دو مسیر متفاوت، رشد شخصیت‌های خود را در دل موسیقی کلاسیک پیش می‌برند. افزایش ریتینگ چهار دست، دو سونات نیز تا قسمت هشتم، رشد سریال از ۳.۴ به ۷.۹ درصد را نشان می‌دهد.

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا