افشاگری تارانتینو درباره اخراج بازیگران حرامزاده‌های لعنتی

به گزارش سینما شارپ، کوئنتین تارانتینو (Quentin Tarantino) جزئیات تازه‌ای درباره اخراج بازیگران حرامزاده‌های لعنتی (Inglourious Basterds) فاش کرده است. این کارگردان اعلام کرد که ایزابل هوپر (Isabelle Huppert) را از پروژه کنار گذاشت و ابتدا ملانی لوران (Mélanie Laurent) را نیز اخراج کرد. بااین‌حال، بازگشت ملانی لوران پس از تلاش شخصی این بازیگر، سرنوشت متفاوتی برای او رقم زد.

تارانتینو در خاطرات تازه خود از تولید فیلم جنگی سال ۲۰۰۹، رویکرد سخت‌گیرانه‌اش در انتخاب بازیگران را شرح داده است. او توضیح داد که حاضر نیست بازیگری را که انتظاراتش را برآورده نمی‌کند، صرفاً به دلیل توافق‌های قبلی حفظ کند.

این اظهارات در کتاب تازه جی گلنی (Jay Glennie) با عنوان ساخت حرامزاده‌های لعنتی کوئنتین تارانتینو (The Making of Quentin Tarantino’s Inglourious Basterds) مطرح شده‌اند. رسانه پیپل (People) بخش‌هایی از این کتاب را منتشر کرده است.

تارانتینو در این روایت، از اخراج ایزابل هوپر و نخستین تجربه ناموفق همکاری با ملانی لوران صحبت می‌کند. او همچنین توضیح می‌دهد که چرا جلسات گروهی خواندن فیلم‌نامه برایش اهمیت فراوانی دارند.

اگرچه این کارگردان اکنون از عملکرد لوران رضایت دارد، همچنان از تصمیم‌های سخت‌گیرانه خود دفاع می‌کند. بااین‌حال، روایت او درباره جدایی هوپر با توضیحاتی که این بازیگر سال‌ها پیش ارائه کرده بود، اختلاف دارد.

دلیل اخراج ایزابل هوپر از حرامزاده‌های لعنتی

ایزابل هوپر در ابتدا قرار بود نقش مادام آدا میمیو (Madame Ada Mimieux) را بازی کند. این شخصیت صاحب سینمایی در پاریس بود که به شوشانا دریفوس (Shosanna Dreyfus)، شخصیت ملانی لوران، پناه می‌داد.

طبق روایت تارانتینو، مذاکرات قراردادی با هوپر بیش‌ازحد طول کشید و روند همکاری را با مشکل روبه‌رو کرد. این بازیگر همچنین در جلسه گروهی خواندن فیلم‌نامه حضور پیدا نکرد و صبر کارگردان را به پایان رساند.

تارانتینو توضیح داد که با وجود علاقه‌اش به هوپر و بازی او در فیلم دروازه بهشت (Heaven’s Gate)، تصمیم گرفت همکاری را قطع کند. او سپس مگی چونگ (Maggie Cheung) را برای ایفای نقش مادام میمیو انتخاب کرد.

این فیلم‌ساز تأکید کرد که حضور در جلسات خواندن فیلم‌نامه برای تمام بازیگران ضروری است. از نگاه او، حتی توافق قبلی برای بازی در فیلم نیز نمی‌تواند غیبت در چنین جلساتی را توجیه کند.

تارانتینو با لحنی تند اظهار کرد که هیچ تعهدی به بازیگری که در جلسه حضور ندارد، احساس نمی‌کند. او همچنین گفت اگر عملکرد بازیگر دیگری توجهش را جلب کند، ممکن است فوراً جایگزینی انجام دهد.

این کارگردان برای توضیح رویکرد خود، به جایگزینی ریکاردو مونتالبان (Ricardo Montalbán) با مایکل پارکس (Michael Parks) در فیلم‌های بیل را بکش (Kill Bill) اشاره کرد.

زونکه مورینگ (Sönke Möhring) نیز به همین شیوه نقش سرباز بوتس را در حرامزاده‌های لعنتی به دست آورد. بازیگری که ابتدا این نقش را داشت، در جلسه خواندن فیلم‌نامه حضور پیدا نکرد.

اختلاف روایت ایزابل هوپر و تارانتینو درباره قطع همکاری

بااین‌حال، ایزابل هوپر روایت متفاوتی از ماجرا دارد. رسانه پلی‌لیست در اکتبر ۲۰۰۸ گزارش داد که این بازیگر ادعای اخراج خود را رد کرده است.

هوپر توضیح داده بود که به دلیل نهایی‌نشدن شرایط قرارداد، هرگز رسماً تعهدی برای حضور در فیلم نداشته است. او همچنین گزارش‌های مربوط به غیبت یا تأخیر در ملاقات‌هایش با تارانتینو را تکذیب کرد.

از نگاه این بازیگر، کارگردان نمی‌توانست او را از پروژه‌ای اخراج کند که هنوز رسماً حضور در آن را نپذیرفته بود. اظهارات تازه تارانتینو نیز اختلاف میان این دو روایت را برطرف نمی‌کند.

حذف صحنه‌های مگی چونگ و اخراج اولیه ملانی لوران

با وجود تمام اختلاف‌های مربوط به انتخاب بازیگر، شخصیت مادام میمیو سرانجام جایی در نسخه نهایی فیلم پیدا نکرد. مگی چونگ صحنه‌های مربوط به این شخصیت را مقابل دوربین بازی کرد، اما تارانتینو تمام آن‌ها را در تدوین کنار گذاشت.

کارگردان از عملکرد چونگ رضایت داشت، اما معتقد بود داستان نیازی به توضیح نحوه مالکیت شوشانا بر سینما ندارد. به گفته او، نمایش عبارت چهار سال بعد و توضیح شوشانا درباره ارث‌بردن سینما از عمه‌اش کافی بود.

بنابراین، نه ایزابل هوپر و نه مگی چونگ در نسخه نهایی حرامزاده‌های لعنتی حضور نداشتند.

ملانی لوران نیز ابتدا تجربه دشواری با تارانتینو داشت. این کارگردان عملکرد او را در جلسه گروهی خواندن فیلم‌نامه بسیار ضعیف توصیف کرد. او حتی تأکید کرد که اجرای لوران از یک بازی صرفاً بد نیز ناامیدکننده‌تر بود.

تارانتینو توضیح داد که جلسه خواندن فیلم‌نامه یکی از هیجان‌انگیزترین روزهای مرحله پیش‌تولید برای او است. این جلسه نخستین فرصتی محسوب می‌شود که می‌تواند داستان را با صدای تمام بازیگران بشنود.

او پیش از چنین جلسه‌ای معمولاً تمام صحنه‌ها را تنها برای خودش یا یکی از دوستانش می‌خواند. بنابراین، اجرای گروهی نخستین تجربه نزدیک او به تماشای فیلم نهایی است.

به همین دلیل، عملکرد ناموفق لوران تأثیر زیادی بر تصمیم کارگردان گذاشت و او را از پروژه کنار گذاشت.

تلاش ملانی لوران برای بازگشت به حرامزاده‌های لعنتی

بااین‌حال، لوران حاضر نبود به این سادگی نقش شوشانا را از دست بدهد. او چند روز بعد با تارانتینو تماس گرفت و توضیح داد که هنگام جلسه حال جسمانی مناسبی نداشته است.

این بازیگر پیشنهاد کرد با هزینه شخصی به آلمان سفر کند و هزینه اقامت در هتل را نیز بپردازد. او همچنین اعلام کرد که حاضر است تا زمان ملاقات دوباره با کارگردان منتظر بماند.

پافشاری لوران نظر تارانتینو را تغییر داد. او پذیرفت روند انتخاب بازیگر را دوباره آغاز کند، اما شرط گذاشت که لوران سه روز تمرین انجام دهد.

این بازیگر سرانجام توانست کارگردان را متقاعد کند و نقش شوشانا را دوباره به دست آورد. بازگشت ملانی لوران در نهایت به یکی از مهم‌ترین نقش‌آفرینی‌های دوران حرفه‌ای او منجر شد.

دفاع تارانتینو از تصمیم‌های سخت‌گیرانه در انتخاب بازیگران

تارانتینو با وجود توصیف تند نخستین اجرای لوران، تأکید کرد که اکنون هیچ دلخوری از او ندارد. این کارگردان گفت که لوران را دوست دارد و او را بازیگر واقعی شخصیت شوشانا می‌داند.

او همچنین از عملکرد نهایی این بازیگر تمجید کرد و توضیح داد که بدون نگارش کتاب، احتمالاً هرگز دوباره به آن جلسه فکر نمی‌کرد.

به گفته تارانتینو، هدف کتاب بررسی دقیق تمام مراحل ساخت حرامزاده‌های لعنتی است. بنابراین، او و نویسنده تصمیم گرفتند حتی جنبه‌های ناخوشایند تولید را نیز پنهان نکنند.

این کارگردان تأکید کرد که خاطره اخراج لوران تنها به دلیل اهمیت تاریخی آن در روند ساخت فیلم مطرح شده است.

تارانتینو درباره رویکرد کلی خود به انتخاب بازیگران نیز توضیح داد که در این زمینه هیچ معیار اخلاقی بازدارنده‌ای برای خود قائل نیست. او معتقد است مهم‌ترین مسئولیتش انتخاب بهترین بازیگران ممکن برای فیلم است.

به باور این فیلم‌ساز، تعهد اصلی او به کیفیت اثر تعلق دارد، نه حفظ وفاداری شخصی به بازیگرانی که پیش‌تر انتخاب کرده است.

انتقاد از اظهارات تارانتینو و جزئیات کتاب تازه او

بااین‌حال، نویسنده گزارش پلی‌لیست از شیوه بیان این خاطرات انتقاد می‌کند. از نگاه او، مسئله اصلی تصمیم‌های دشوار کارگردان در انتخاب بازیگر نیست.

این نویسنده معتقد است تارانتینو نباید نزدیک به دو دهه بعد، دو بازیگر شناخته‌شده را به‌صورت عمومی تحقیر کند. به‌ویژه آنکه ایزابل هوپر از همان ابتدا روایت کارگردان درباره جدایی خود را رد کرده بود.

نویسنده همچنین به انتقاد قبلی تارانتینو از پل دینو (Paul Dano) اشاره می‌کند. تارانتینو پیش‌تر این بازیگر را ضعیف توصیف کرده و او را ضعیف‌ترین بازیگر انجمن بازیگران سینما دانسته بود.

از نگاه نویسنده، تارانتینو گاهی صراحت تند و بی‌پرده را با جذابیت شخصی اشتباه می‌گیرد. او همچنین معتقد است این کارگردان تمایل چندانی به ملایم‌ترکردن چنین اظهاراتی نشان نداده است.

کتاب ساخت حرامزاده‌های لعنتی کوئنتین تارانتینو در تاریخ ۱۰ نوامبر ۲۰۲۶ از سوی انتشارات اینسایت ادیشنز (Insight Editions) منتشر شد.

این کتاب علاوه بر روند پیچیده انتخاب بازیگران، به دیگر اتفاقات پشت صحنه فیلم جنگ جهانی دومی تارانتینو می‌پردازد. اثری که روایتی متفاوت و بازنگری‌شده از رویدادهای تاریخی ارائه می‌کند.